Rölt um Valhúsahæð

Kæru Seltirningar, hvað hafið þið gert? Flatt út Holtið eins og pönnuköku!!??

Í yndislegu veðri fékk ég mér röltitúr frá húsi foreldra minna á Látraströnd og upp í Holt. Sól og lyngt, vor í lofti. Útsýni til flestallra átta. Ótrúlega ljóðrænt útsýni þegar maður stendur uppi á mön við fótboltaflötina, bæði út í Gróttu og út á golfvöll. Gekk líka upp að útsýnisskífunni og rifjaði upp staðarnöfn. Áttaði mig á því í fyrsta sinn hve Garðsskagi nær langt, Vá! Og ég sem ólst upp við útsýnið til suð- vesturs og var oft að spá í hvað Reykjanesið næði langt.
Það rifjast upp fyrir mér hvar ég sat við útsýnisskífuna og við allur bekkurinn úr Mýró margt fyrir löngu og teiknuðum. Það var myndmenntatími hjá Hjördísi. Ég held að þetta hafi verið eina skiptið í allri skólagöngu minni á Nesinu sem bekkurinn fór upp í Holt í kennslutíma! Skólar eru merkileg fyrirbæri. Í Való fórum við út í tengslum við líffræðitíma - ábyggilega minnst tvisvar - því við grófum skordýragildrur í holtinu við hliðina á skólanum, sem þá var óbyggt.
Snæfellsnesið sást ekki en restin af fjallahringnum var rosalega flott. Og eyjarnar og hafið. Það kastaði mér svo einhvernveginn aftur inn í nútímann og þjóðfélagsástandið að reka augun í Hallgrímskirkjuturn sem var grímuklæddur og dáldið ógnandi. Allur turninn klæddur grárri brynju og efsti hlutinn dekkri, eins og hann væri með svartan hjálm eða lambhúshettu. Táknræn upplifun.

En Holtið sjálft er núna: útsýnisskífusvæði, leikvöllur, bálkastasvæði, göngustígur ásamt riiisa útflöttu flæmi fyrir boltaiðkanir, með mönum / grashólum í kring. Í vestasta endanum þar sem rústin er, eru ennþá steinar, móar og strá. Jibbí!
Af hverju má ekki stundum á milli vera? Holtið var ábyggilega aldrei fult að skoppandi börnum. En var ekki hægt að gera hlykkjótta göngustíga og bekki og lítil torg? Og leikvöll sem félli inn í umhverfið eins og t.d. 'boot camp' leiktæki fyrir unglinga. Þrautabrautir eru alltaf vinsælar sbr. skólahreysti. Eða hvað? Þegar ég geng um í Kaupmannahöfn rekst ég á allskyns sniðuga leikvelli fyrir ólíka aldurshópa, sem eru lagaðir að umhverfi sínu. Til dæmis búnir til úr og í kringum gamalt fallið tré! Það eru ekki bara bláir og rauðir leikkastalar fyrir 5 ára!!

Mannlífið sem ég varð vör við í Holtinu í þennan hálftíma sem ég staldraði við var fullorðinn fótboltagaur sem stundaði þol og styrktaræfingar á pönnukökunni, bandarísk fjölskylda sem skoðaði útsýnið og lék sér á leikvellinum og drengur sem rölti einn í ósnerta holtinu og settist á vegg í rústinni. Hvað skyldi hann hafa hugsað? Kannski fann hann huggun í kyrðinni og tengslunum við fortíðina.