miðvikudagur, 14. maí 2008

Svífum seglum þöndum







Nú hverf ég aðeins frá stopulum frásögnum um Indlandsferð til að skrásetja gleði mína yfir að vera loksins komin á siglinganámskeið eftir drauma í tuttugu ár. Allt hefur sinn tíma. Hér eru nokkrar myndir frá degi nr. 2. Það er Siglingafélag Reykjavíkur - Brokey, sem heldur námskeiðið.
Þetta verður annars bara frábært sumar sýnist mér, ég á reyndar eftir að klára töluvert af verkefnum fyrir HÍ og verð ekki búin með þau fyrr en um miðjan júní, en er komin á fullt í sumarvinnu hjá Vinnuskóla Reykjavíkur við að skipuleggja Grænfánastarf þar. Naflastrengurinn nær auðveldlega frá Landvernd og niður á umhverfis- og samgöngusvið Reykjavíkurborgar því aðeins nokkrir metrar eru á milli húsanna, Skúlatúns 6 og Borgartúns 10-12. Reyndar svolítið skrítið að vera núna að vinna í glerhýsinu sem smám saman skyggði á Esjuna úr gluggunum okkar hjá Landvernd. Og sem allt hristist og nötraði vegna þegar verið var að sprengja fyrir.
Fleira skemmtilegt. Fyrstu vikuna í júlí verðum við Sólveig vinkona uppi á Fimmvörðuhálsi í skálavörslu. Það verður þá 4. sumarið mitt sem ég tek viku þar. Það er aaalgjör sæla. Háls á milli tveggja jökla, útsýni til allra átta, svakalega hreint loft, veður og vindar, sólarrafhlaða fyrir 2 perur og gemsahleðslu, bræddur snjór/jökull fyrir vatnsnotkun, friður og ró hálfan daginn og skemmtilegt fólk hinn helminginn. Ég veit ekki hvort ég á nokkuð að vera að tala um þvagskálina sem er bæði fyrir konur og karla (sú eina sinnar tegundar í heiminum - sérsmíðuð), eða kúkaföturnar. En það er nú bara sjarmi. En ég VERÐ að minnast á að ef þið ætlið að ganga yfir þá er þarna allra veðra von og alveg bannað að vera í bómullarfötum og að hafa ekki með sér þokkalega regnheld hlífðarföt. Ull, ull og aftur ull og svo eitthvað flís ef vill. Ég er oft skíthrædd um útlendingana sem komast yfir í gallabuxum og bómullarbolum, bara á heppninni.

Engin ummæli: